يكى از دختران يزد گرد ؛ امام حسين را برگزيد و دوّمى نيز امام حسن و بنابه قولى محمّد ابن ابى بكر را به همسرى خود انتخاب كرد . « شهربانو » در اين سال بار دارشد و در نيمهء جمادى الاوّل سال 33 هجرى نخستين فرزند خويش را به دنيا آورد و در همان روزهاى اول پس از زايمان بدرود حيات گفت . سپس يكى از كنيزان امام حسين متكفّل نگهدارى كودك شد . بدين ترتيب . امام زين العابدين در دامن آن كنيز بزرگ شد . مردم مىپنداشتند كه آن زن مادر واقعى امام سجّاد است در حالى كه او كنيز امام حسين بود . « 1 » امام سجّاد هفت ساله بود كه پدر بزرگش ، اميرمؤمنان عليه السلام در محراب مسجد كوفه به شهادت رسيد . پس از چند ماه اهل بيت به مدينه بازگشتند ، جايى كه على بن الحسين در خانه‌هاى آكنده از بوى خوش پيامير صلى الله عليه و آله رشد كرده بود . امام هفده ساله بود كه عمويش امام حسن مجتبى را با زهر به شهادت رساندند . امام سجّاد در سايه پدر بزرگوارش امام حسين ، نقش رهبرى را در روياروئى با ارتداد جاهليّت مآب اموى را تجربه مىكرد . در بارهء ويژگى اين مبارزه وريارويى آرام و مخفيانه ، اطلاعات اندكى

--> ( 1 ) - در برخى از آنچه نقل شد بر حديثى كه از امام روايت شده و در بحار الانوار ج 46 ، ص 8 آمده است استناد جستيم . طبق اين روايت اسارت دختران يزد گرد در زمان عثمان روى داده است امّا در بعضى روايات آمده كه آنان در زمان عمر به اسيرى گرفته شدند . امّا اين روايت دور از سياق تاريخى است چرا كه با فتح خراسان و تاريخ ولادت امام زين العابدين و . . . سازگارى ندارد .